.......

با خود تصور کن که حیدر خانه باشد،
زهرای هجده ساله هم در خانه باشد،

غم را بیاور در دو سوی روضه ، بگذار
این سر اگر کوچه ست آن سر خانه باشد

با بالِ زخمی پَر زدن سخت است وقتی،
آتش در اطرافِ کبوترخانه باشد....

باور ندارم در بسوزد بینِ آتش
تا بِضعه ی جانِ پیمبر خانه باشد...

فهمیدنِ این روضه مشکل نیست وقتی
یک مادرِ بیمار در هر خانه باشد....

باران نمی بارد ، چگونه فکر کردی
جز دود ، ابرِ دیگری بر خانه باشد....

دِق می کند حیدر پس از زهرا در این بیت...
حق می دهم مِن بعد، کمتر خانه باشد...

........